DKIM DMARC Validator

De DKIM DMARC Validator richt zich op domeinbrede signalen die bepalen of e-mails aan de authenticatie-eisen voldoen. Het voert autoritatieve DNS-zoekopdrachten uit om het DMARC TXT-record op _dmarc.domain op te halen, parseert v=DMARC1 en interpreteert sleutelparameters zoals p (beleid), sp en pct. Het analyseert tevens de alignments adkim en aspf om te bepalen of DKIM- of SPF-alignment vereist is en of niet-gealigneerde e-mails onder het domeinbeleid geblokkeerd zouden worden. Het hulpmiddel levert een gestructureerde beoordeling op waarin staat of het domein al compliant is, of of beleidswijzigingen—bijv. van none naar quarantine— advisable zijn op basis van gedetecteerde signalen.
Wat DKIM betreft kan de validator optioneel de DKIM-pubieke sleutel voor een gegeven selector op selector._domainkey.domain opvragen. Het geeft aan of er een DKIM TXT-record bestaat, welke selector wordt gebruikt, en of de sleutel in een formaat is dat compatibel is met DKIM-schrijven (DKIM1). Als een selector is opgegeven maar de sleutel ontbreekt of verkeerd is geconfigureerd, markeert de validator dit als voorwaarde die moet worden aangepakt en suggereert praktische remedies zoals het publiceren van het juiste TXT-record.
Uitvoer omvat een algemene status (pass, warning, of fail) en gedetailleerde signalen: dmarc_record, dmarc_policy, dkim_status, spf_status, en een remediation guidance-veld. De remediation-guidance vertaalt technische bevindingen naar concrete stappen voor beveiligings- en leverbaarheids-teams, zoals het publiceren van een DMARC-beleid, het toevoegen of roteren van DKIM-sleutels, het activeren van DKIM-alignement, of het corrigeren van domeinbrede SPF-records. De tool ondersteunt zowel snelle controles als diepere audits, geschikt voor pre-deploy, monitoring en post-incident validatie. Industriestandaarden verwijzen naar RFC 7489 voor DMARC en RFC 6376 voor DKIM, met IDNA-ondersteuning voor domeinnamen. De validator is ontworpen voor integratie in CI-pijplijnen, beveiligingsdashboards of beheerde DNS-workflows en levert machine-leesbare uitvoer naast menselijke samenvattingen. Het verwerkt geen e-mailheaders of cryptografische verificatie van een echte boodschap; het baseert conclusies op DNS-gegevens en policy-interpretatie om concrete, verifieerbare bewijzen te leveren aan domeineigenaren en operators.